Inge te Brake, aangenaam.

Foto van Inge te Brake

Ik ben Inge te Brake, kom uit Gouda, ben getrouwd en heb een pleegzoon van 24 die op het punt staat om op zichzelf te gaan wonen.

Als 17 jarige ging ik bij de politie in Den Haag werken. Veel facetten van het uitvoerende en leidinggevende politiewerk kwamen voorbij.

Na 21 jaar heb ik het uniform aan de wilgen gehangen om mij meer te verdiepen in een heel ander inhoudelijk thema, namelijk ongewenste omgangsvormen en integriteitschendingen op de werkvloer. Gedurende 10 jaar leerde ik het ‘vak’ bij een gespecialiseerd bureau. Alle facetten van deze boeiende materie kwamen voorbij. Waarbij je dan moet denken aan onderzoek doen, opleidingen ontwikkelen en geven, groepsprocessen begeleiden, interventies plegen, projectleider zijn voor o.a. Defensie en hoe kan het ook anders voor de Politie. Een tijd waarin ik vooral leerde, dat ongewenste omgangsvormen en integriteitsschendingen bijna altijd alleen maar verliezers kent. Dat vraagt van organisaties en mensen om de schade zoveel mogelijk te beperken en zorg te dragen voor elkaar.

 

Zelfstandig verder

Op een enig moment heb ik de sprong in het diepe gewaagd en ben als zelfstandig ondernemer gestart. Uitdagend, maar ook spannend. Tot op heden hou ik me nog steeds bezig met mensen en organisaties, die op de een of de andere manier betrokken zijn bij ongewenst gedrag en/of integriteitschendingen en daar hulp bij nodig hebben.

Organisaties willen vaak advies, hoe nu verder, terwijl individuen een luisterend oor zoeken om uiteindelijk uit te vinden of ze er iets mee willen doen en wat dan. Interventies op teams waar het uit de hand is gelopen met de veiligheid op de werkvloer, teams coachen en onderzoek naar persoonlijke coaching zijn mijn dagelijkse werk nu.

Ik ben er trots op om te kunnen vertellen dat ik voor de Politie de afgelopen 7 jaar een grote opdracht heb uitgevoerd, die ik eind van het jaar met succes ga overdragen aan de Nationale Politie. De opdracht om Omgangsvormen, in relatie tot integriteit en diversiteit op de agenda te krijgen, op de kaart te zetten en onderdeel te laten worden van de dagelijkse praktijk is buitengewoon geslaagd. Waar men in aanvang nog met droge ogen durfde te zeggen dat het bij de politie niet voor kwam, is er nu het besef dat, overigens net als elke arbeidsorganisatie, ongewenste omgangsvormen en integriteitschendingen er altijd zijn in een organisatie, dat je je ogen er niet voor moet sluiten, dat je als organisatie zorg moet dragen een veilige werkplek en dat je daar op vele manieren en dat iedereen uit de organisatie bij kan dragen om dat te bereiken.

Ik zeg altijd: “als het gaat om gedrag van mensen op het werk, waarbij e.e.a. opgelost moet worden, dan ben je bij mij aan het goede adres..!”

 

VNB & Lourdes

VNB is een katholieke bedevaartsorganisatie die sinds 1885 bedevaarten naar Lourdes mogelijk maakt voor zieke en gezonde pelgrims

Mijn geschiedenis met de VNB gaat al terug naar het jaar 1975. En terwijl ik dit zo zeg, denk ik: “je gaat bij de oudjes horen Inge!”

Waar ik toen nog zei dat ik wel voor 1 keer wilde bijspringen in de groep huishouding vanwege de noodzaak vanuit de VNB, kan ik dat nu, na 40 jaar inzet voor VNB niet meer zeggen.

Na dat eerste jaar was ik nog niet echt gegrepen door Lourdes. Ik was niet in de wieg gelegd als keukenprinses en het feit dat ik alleen maar in de keuken en in het accueil had doorgebracht, maakte dat ik absoluut niet enthousiast was. Als dat het werk was, dan was dat niet mijn werk.

Toen ik het jaar erop gevraagd werd mee te gaan in een hele andere rol, bleek ook ik bevattelijk te zijn voor het Lourdesvirus. Al kon ik toen nog niet precies zeggen waarom, nu weet ik dat veel beter. Onder het motto ”Als het jezelf goed gaat, dan is iets doen voor een ander een groot goed”. Het heeft mij in al die jaren, in welke functie dan ook, heel veel voldoening gegeven om er te zijn voor die ander.
En ook nu ik de laatste 15 jaar vooral als bedevaartleider fungeer, kan ik daar nog steeds invulling aan geven, al moet ik wel bekennen dat je in een dergelijk rol wel meer met de organisatie bezig bent en minder met de mensen. Maar wederom, je doet het wel voor die mensen.

Mijzelf heeft het ook veel gebracht. Lourdes houdt mij een spiegel voor, verbindt mij met mensen en heeft mij vriendschappen voor het leven gegeven. Ik vertel nog elke keer weer met passie dat ik naar Lourdes ga en steeds weer leg ik dan ook uit waarom ik ga en wat het mij brengt. Op die manier probeer ik ook mensen te verleiden om Lourdes eens te bezoeken als pelgrim.

Naast het zijn van vrijwilliger in Lourdes, heb ik ook mijn professionele kennis over gedrag van mensen voor de VNB kunnen inzetten. Ik heb kunnen meedenken en werken aan kleine en grote veranderingsprocessen binnen de VNB, o.a. bestuurlijke omvormingen. Ik heb het beleid Integriteit en Omgangsvormen geschreven, vormgegeven en uitvoering aan gegeven. Mocht het nodig zijn, ben ik beschikbaar in de rol van vertrouwenspersoon, onderzoeker en/of adviseur van de directie en bestuur.

 

Adviseren van de directie en bestuur bij personele aangelegenheden binnen de VNB

Bijstaan van leidinggevenden als zij geconfronteerd worden met ongewenste omgangsvormen en/of integriteitschendingen tijdens hun reizen voor de VNB. Allerhande vormen van ongewenste omgangsvormen tussen hotelleiders, tussen vrijwilliger en pelgrim, tussen pelgrims onderling Denk dan b.v. aan taalgebruik, seksuele intimidatie, pesten. Discriminatie, drankmisbruik, vermeende aanranding, onbeschoft gedrag, etc

Als projectleider ben ik samen met de directie en Jan Weevers verantwoordelijk voor Het ‘kompas VNB’.
Een proces wat we in gang hebben gezet om de betrokkenheid van iedereen bij de missie, visie en kernwaarden van de VNB te vergroten en daar persoonlijk vorm en inhoud aan te geven. Iets waar inmiddels iedereen mee bekend is en wat we in de loop van de jaren zeker zullen doorontwikkelen en blijven monitoren.

Nu ik op deze mooie manier heb kunnen vertellen, wat mijn professie is en waar mijn kennis en kundes zitten, nodig ik iedereen uit om mij in te zetten, daar waar jij denkt dat het jou vooruit kan helpen.
Immers als we met elkaar de handen in elkaar slaan voor de VNB, dan maken we in mijn beleving waar, waar we voor staan, namelijk “er zijn voor die ander!”